Wolna Palestyna

25/07/2014

Dr Mads Gilbert: List z Gazy

Filed under: Uncategorized — Wolna Palestyna @ 16:20

21 lipca 2014

Od Redakcji Xportal: Publikujemy tłumaczenie listu otwartego autorstwa norweskiego profesora medycyny, pracującego jako lekarz-wolontariusz w jednym z wielu szpitali w Strefie Gazy – takim samym, jak szpital Al-Aksa ostrzelany 21 lipca przez izraelskie czołgi

gaza_graphic_87Ciała dwóch chłopców z rodziny Elwan w kostnicy szpitala al-Shifa w mieście Gaza 18 lipca 2014 r.
W zintensyfikowanych ostrzałach z lądu i powietrza zabito wieczorem 18 lipca 2014 r. ponad tuzin Gazańczyków,
wśród nich 8 członków jednej rodziny, zabitych wskutek ostrzału czołgowego ich domu w Beit Hanun na północy Strefy Gazy.
Wśród zabitych było także czworo dzieci, które dołączyły do innej czwórki dzieci zabitych w kilku osobnych ostrzałach czołgowych
mających miejsce na wschód od miasta Gaza, najmłodsze z nich miało 2 lata. (WP)

Drodzy przyjaciele,

Ostatnia noc była straszna. Lądowy najazd na Gazę zaowocował dziesiątkami okaleczonych, rozerwanych na kawałki, krwawiących, drżących, umierających, poranionych na wszelkie możliwe sposoby Palestyńczyków w różnym wieku. Wszyscy byli cywilami, wszyscy byli niewinni.

Bohaterowie w ambulansach i wszystkich szpitalach Gazy pracują na dwunasto – lub dwudziestoczterogodzinnych zmianach. Ich twarze są szare ze zmęczenia i nieludzkich warunków pracy, za którą od czterech miesięcy nie otrzymują wynagrodzenia. To oni opiekują się rannymi, próbują zrozumieć niemożliwy do ogarnięcia chaos ciał, kończyn, rannych, chodzących i sparaliżowanych, oddychających i nieoddychających, krwawiących i niekrwawiących ludzi. LUDZI!

Ludzi, którzy po raz kolejny są traktowani jak zwierzęta przez „najmoralniejszą armię świata”.

Mój szacunek dla rannych jest niezmierzony. Dla ich milczącej determinacji pomimo bólu, cierpienia i szoku. Nieskończony jest mój podziw dla obsługi szpitala i wolontariuszy. Mój bliski kontakt z palestyńską wytrwałością daje mi siłę, choć czasami mam ochotę krzyczeć, mocno kogoś objąć, płakać, poczuć zapach skóry i włosów dziecka całego pokrytego krwią, schronić się w niekończącym uścisku. Ale nie możemy sobie na to pozwolić. Oni też nie.

Twarze szare jak popiół – o nie! – kolejny transport dziesiątek okaleczonych i krwawiących. Cały czas na podłodze szpitala widzimy plamy krwi, sterty przeciekających, przesiąkniętych krwią bandaży. Sprzątający są wszędzie i starają się usunąć krew i oderwane tkanki, włosy, strzępy ubrań, igły – pozostałości po śmierci. Wszystkie są usuwane. A potem szykujemy je jeszcze raz i wszystko się powtarza. W szpitalu al-Szifa mieliśmy w ciągu dwudziestu czterech godzin sto takich przypadków. Wystarczyłoby ich na cały szpital z dobrym sprzętem i wyszkoloną obsługą. Ale tu nie mamy prawie nic: elektryczności, wody, leków, stołów operacyjnych, narzędzi, monitorów. Wszystko jest zardzewiałe, jakby zabrane z muzeum historii medycyny. Ale ci bohaterowie nie narzekają. Radzą sobie jak prawdziwi wojownicy, idący naprzód z wielką odwagą.

Kiedy piszę te słowa, samotny, na łóżku, płaczę. Ciepłymi i bezużytecznymi łzami smutku, gniewu i strachu. To nie dzieje się naprawdę!

I właśnie wtedy orkiestra izraelskiej machiny wojennej kolejny raz zaczyna swoją straszliwą symfonię. Salwy artyleryjskie z okrętów tuż przy wybrzeżu, ryk F-16, koszmarne drony, śmigłowce Apache. Tyle sprzętu wyprodukowanego i sfinansowanego przez USA.

Panie Obama, czy ma Pan serce?

Zapraszam. Proszę spędzić wieczór – tylko jeden wieczór – razem z nami, w szpitalu al-Szifa. Może się Pan przebrać za sprzątającego.

Jestem w stu procentach przekonany, że to zmieniłoby historię.

Nikt kto ma serce i władzę nie mógłby wyjść ze szpitala al-Szifa bez determinacji, by zakończyć rzeź narodu palestyńskiego.

Ale ludzie pozbawieni serca i litości dokonali kalkulacji i zaplanowali kolejny wymierzony w cywilów atak na Gazę.

W ciągu następnej nocy także popłyną rzeki krwi. Słyszę już nastrojone instrumenty śmierci.

Proszę. Zróbcie co w waszej mocy. To nie może dłużej trwać.

Dr Mads Gilbert,
Profesor i szef kliniki medycyny ratunkowej
Szpital Uniwersytecki Północnej Norwegii

Źródło: Middle East Monitor
Tłumaczenie: Redakcja Xportal.pl

Advertisements
TrackBack URI

Stwórz darmową stronę albo bloga na WordPress.com.

%d bloggers like this: