Wolna Palestyna

07/01/2012

Żydzi kontra Goje 4:0 w meczu pt. Wigilia Nowego Roku

Filed under: Uncategorized — Wolna Palestyna @ 17:26

Roy Tov

Izrael może sobie mówić, że jest demokracją – we wszystkich mendiach zachodnich, komitetach i publikacjach ONZ, synagogach świata, lożach masońskich i w jakiejkolwiek innej organizacji, którą uważa za znaczącą. To bez znaczenia. Kiedy sprawdzić gołe szczegóły zła, wyłazi wstrętny wizerunek dyskryminacji. Nowy Rok nie jest inny.

Tel Awiw nie może zabronić Wigilii Nowego Roku (w odróżnieniu od Wigilii Bożego Narodzenia); wszyscy zauważyliby zmianę numeru roku w datach. Drukuje się nowe kalendarze, daje w prezencie. Nowy Rok jest wszędzie, ale dla niepoznaki żydowska głowa (jak lubią się nazywać niektórzy Izraelczycy) nazwała jego Wigilię i mocne imprezy w tym dniu Sylwestrem. Serio: od imienia świętego, Papieża Sylwestra I (31.1.314 – 31.12.335), którego wspomnienie liturgiczne przypada w kościele katolickim na 31-go grudnia, dzień jego pogrzebu. Uznany za jednego z najważniejszych papieży,  został uświęcony po śmierci. A dziś państwo Izrael czci świętego katolickiego, żeby uniknąć obchodów Wigilii Nowego Roku… znakomity przykład tworu żydowskiej głowy.

Jaki jest Nowy Rok w Izraelu i kiedy przypada? Trudno zgadnąć, że tak trywialny temat jest w centrum walki religijnej. Nawet Żydzi nie zgadzają się co do daty tego dnia. Tradycja żydowska uznaje cztery „Wigilie Nowego Roku”. Najpowszechniejsze jest Rosz HaSzana (hebr. Głowa Roku), obchodzone pierwszego dnia miesiąca Tiszrei, którego gregoriańska data waha się między wrześniem a październikiem, bo żydowski kalendarz księżycowy ma cykl 19-letni. Najdziwniejsze jest Tu Biszwat (hebr. 15-go Szwat), czyli Nowy Rok Drzew. Ponoć od tej daty drzewa piją bieżące deszcze, a nie wodę gruntową. Pozostałe dwa święta Nowego Roku obchodzi się w miesiącach Nissan i Elul, odpowiednio blisko Paschy i Rosz HaSzana.

Formalnie w Izraelu używa się w sprawach cywilnych kalendarza hebrajskiego, co widać na oficjalnych dokumentach. Ale ponieważ kalendarz ten oscyluje, wszyscy używają kalendarza gregoriańskiego, w tym biura administracji rządowej. Większość kalendarzy sprzedawanych w Izraelu pokazuje datę gregoriańską dużymi cyframi a hebrajską niemal nieczytelnymi. Większość Izraelczyków nie wymieni nazw miesięcy hebrajskich we właściwej kolejności. W mniemaniu administracji izraelskiej, jedynie Rosz HaSzana  jest uznanym świętem publicznym; zamyka się wtedy biura, biznesy i sklepy na dwa dni.

Tak więc Sylwester zaznacza dla Izraelczyków początek roku, ale nie jest uznany jako taki, bo tak mają go chrześcijanie. Oficjalnym początkiem roku jest więc Rosz Haszana. Większość nazywa 1-go stycznia Nowym Rokiem, lecz takiej nazwy nie wymienia się 31-go grudnia, bo niezręcznie kolidowałoby to z obchodami Rosz HaSzana.

„Demokracja” Izrael nie ma konstytucji; nieraz komentowałem, dlaczego niesławne Prawa Podstawowe nie mogą jej zastąpić. Mimo że nie jest konstytucją, Deklaracja Niepodległości  odgrywa ważną rolę w systemie Izraela, zapewniając zupełnie równe prawa społeczne i polityczne wszystkim mieszkańcom bez względu na religię, rasę czy płeć  i ręczy wolność religii, sumienia, języka, edukacji i kultury. Ben Gurion musiał tak zrobić, gdyż ONZ uzależniło niepodległość Izraela od poszanowania praw człowieka. Natomiast wg Knessetu, Deklaracja nie jest prawem ani zwykłym dokumentem, podczas gdy sąd najwyższy orzekł, że gwarancje były li tylko wytycznymi i Deklaracja nie jest prawem konstytucyjnym. Jak tylko formalna ustawa z Knessetu nie pozostawia wątpliwości, uznana zostaje nawet, gdy kłóci się z zasadami Deklaracji. W in. przypadkach służy jako wytyczne. To trzeba zapamiętać, zwłaszcza że muzułmanie i chrześcijanie stanowią znaczny procent populacji Izraela. A jednak Knesset i sąd najwyższy zwykle orzekają przeciw prawom człowieka.

Należałoby spodziewać się równości między żydami, muzułmanami i chrześcijanami mieszkającymi w Izraelu. Prawo Izraela wyznacza 9 dni na oficjalne święta. Dzień Niepodległości jest wśród nich podobno obchodzony przez wszystkich obywateli. Pozostałe są religijnymi świętami żydów, które nie-żydzi mogą zignorować. Nie ma świąt muzułmańskich, np. Ras as-Sanah (islamski Nowy Rok, nazwa podobna do hebr. Rosz HaSzana) ani chrześcijańskiego Nowego Roku.

Ale Żydzi mają cztery Wigilie Nowego Roku (z oficjalnym Rosz HaSzana). Czy widać tu demokrację, czy władzę większości? Rzeczywistość jest jednak silniejsza od oligarchii zła: Izraelczycy dumnie obchodzą dzień św. Sylwestra.

Przekład-skrót: Piotr Bein

Źródło: roytov.com
Za: piotrbein.wordpress.com

Advertisements
TrackBack URI

Blog na WordPress.com.

%d bloggers like this: