Wolna Palestyna

06/04/2011

Roy Tov: “Yehudon!” List otwarty do sędziego Goldstone’a

Filed under: Uncategorized — Wolna Palestyna @ 19:28

Jeszcze w 2009 roku nie mogłem w to uwierzyć: określający się jako syjonistyczny Żyd, działający w imieniu ONZ, skazał Izrael za „zadawanie terroru” (dobry sposób na określenie „terrorysty”). W dniu 16 października tego samego roku, raport został zatwierdzony przez Radę Praw Człowieka ONZ. W jednym z wcześniejszych artykułów o Goldstone’ie i terroryzmie szczegółowo przeanalizowałem długi raport przyjęty przez ONZ. Raport ONZ misji rozpoznawczej nt. konfliktu w Gazie jest wart dokładnego przeczytania, nie ma lepszego współczesnego świadectwa o istocie Izraela. Nie będę podsumowywał go teraz, ale należy pamiętać, że raport stwierdza, raz po raz, że Izrael umyślnie celował w cywilów w celu wywoływania strachu (terroru). Wrócę do tego później.

Napisany przez pozbawionego skruchy, nie-konwertyty Żyda, był niezwykły. Dokładnie przeczytałem raport i w jednym miejscu znalazłem sędziego Goldstone’a parafrazującego Ef. 5:11 (I nie miejcie udziału w bezowocnych czynach ciemności, a raczej piętnujcie ich). Czy był on podziemnym chrześcijaninem? Czy mogę nazywać go równym? Nie trzeba było długo czekać, by dowiedzieć się prawdy. Stanie w prawdzie wymaga wiary w Boga i gotowości złożenia bolesnej ofiary; Goldstone był testowany. Czy przejdzie ten test?

Hebrajskie media wściekły się na niego. Nie opublikowano jawnych gróźb, ale dla każdego, kto obserwuje syjonistyczno-izraelski szlak przemocy na przestrzeni czasu było jasne, że bezpośredni atak na niego był tylko kwestią czasu. Przypominam syjonistom czytającym ten artykuł, że najgorszego ze wszystkich aktów terroru w historii konfliktu palestyńsko-syjonistycznego dokonał Jonathan Silverman (Caspi) w 1946 roku, kiedy ten gorliwy żydowski terrorysta wysadził Hotel King David w Jerozolimie. W konsekwencji, w ​​2010 r. była próba zakazania sędziemu Goldstone’owi udziału w bar micwa jego wnuka w Johannesburgu, choć ostatecznie asystował w niej. Możemy sobie tylko wyobrazić, jakiego rodzaju wiadomości dostawał prywatnie.

Ale Raport Goldstone’a nie jest jedynym świadectwem izraelskich zbrodni w Strefie Gazy, popełnionych podczas brutalnego ataku w 2008-2009. Jeszcze zanim raport został opublikowany, przedstawiłem moim czytelnikom niezwykły dokument zwany ‘Beit Oranim Transcript’ [fragment w jęz. ang. poniżej – przyp. tłum.] Jest to wewnętrzna transkrypcja spotkania żołnierzy IDF i oficerów w Seminarium Beit Oranim; dokument został zatwierdzony i opublikowany przez hebrajskie media. Jest w nim wyraźnie zaznaczone – z rozkazów pochodzących bezpośrednio od generała broni – że Izrael chciał wywołać strach wśród cywilów w Gazie poprzez bezpośrednie brutalne ataki na nich. „Tym razem wszystko jest dozwolone”, takie słowa oficera występują w transkrypcji. Jest to taki sam wniosek, do jakiego doszła komisja ONZ.

Czas płynął, i na początku kwietnia 2011 r. sędzia Goldstone opublikował artykuł w Washington Post pt. „Ponowne Rozpatrzenie Raportu Goldstone’a”. W nim powiedział, że „cywile z zasady nie byli umyślnym celem”. To przeczy wszystkim dowodom, nawet tym cytowanym przez izraelskie media i wewnętrzne forum IDF, jak ujawniono w dokumencie Oranim Beit wymienionym powyżej. W rzeczywistości akceptacja ONZ jest nadal aktualna, co oznacza, że wycofanie się Goldstone’a nic nie znaczy pod względem formalnym.

Co się zmieniło, sędzio Goldstone? Jak to się stało, że nagle zrzucanie pocisków z białym fosforem na cywilny szpital z kobietami i dziećmi jest OK? Sędzio Goldstone, gdyby którekolwiek z dzieci na zdjęciach powyżej było twoim dzieckiem – czy żydowskim dzieckiem – czy zmieniłby pan zdanie? Sędzio Goldstone, przez wycofanie się, nie zdał pan testu. Człowiek Boga i honoru zachowałby się inaczej. W Ewangelii Mateusza 10 znajdujemy Jezusa nauczającego Apostołów. Wśród innych godnych rzeczy powiedział (Mt 10:17, 27-28): „Miejcie się na baczności przed ludźmi! Będą was wydawać sądom i w swych synagogach będą was biczować… Co mówię wam w ciemności, powtarzajcie na świetle, a co słyszycie na ucho, rozgłaszajcie na dachach! Nie bójcie się tych, którzy zabijają ciało, lecz duszy zabić nie mogą. Bójcie się raczej Tego, który duszę i ciało może zatracić w piekle”.

Sędzio Goldstone, pozwolę sobie ujawnić panu tajemnicę na temat pana nowych przyjaciół. Widzi pan, jest pan Żydem i syjonistą, ale nie jest pan Izraelczykiem. Pozwolę sobie poinformować pana, że Izraelczycy lubią spotykać się w piątkowe wieczory i rozmawiać ze znajomymi o tym, co określa się jako „sytuację”. Od czasu pana niedawnej demonstracji poważnego intelektualnego tchórzostwa, stał się pan głównym tematem wielu z tych spotkań. Niezmiennie, był pan powodem otwartych i głośnych śmiechów. Niezmiennie można było usłyszeć nieśmiały komentarz „Yehudon!” („Żydek” w języku hebrajskim). Niech pan tego nigdy nie zapomni.

Do Washington Post: Amerykańskie media twierdzą, że są obiektywne. Czy opublikowalibyście moją odpowiedź do artykułu Goldstone’a, opublikowanego w waszym poczytnym dzienniku, lub, czy „obiektywny” znaczy „tendencyjny wobec syjonizmu?”

Roy Tov

Źródło: roytov.com

* * *

Żołnierze IDF w Strefie Gazy podczas operacji „płynny ołów” (biuro rzecznika IDF)

Amos Harel, Haaretz – 19.03.2009

IDF w Gazie: mordy cywilów, wandalizm i liberalne zasady zaangażowania

Podczas operacji „płynny ołów”, siły izraelskie zabijały palestyńskich cywilów w myśl liberalnych zasad zaangażowania i celowo niszczyły ich własność, mówią żołnierze, którzy brali udział w natarciu.

Żołnierze są absolwentami przed-wojskowego kursu przygotowawczego Icchaka Rabina w Oranim Academic College w Tivon. Niektóre z ich wypowiedzi z 13 lutego ukażą się w czwartek i piątek w Haaretz. Dziesiątki absolwentów kursu, którzy wzięli udział w dyskusji, brali udział w operacji w Gazie.

Wśród prelegentów byli piloci bojowi i żołnierze piechoty. Ich świadectwo jest sprzeczne z opinią Izraelskich Sił Zbrojnych, że w izraelskich oddziałach w trakcie operacji zaobserwowano wysoki poziom moralny. Zapis sesji opublikowano w tym tygodniu w biuletynie dla absolwentów kursu.

Wśród zeznań jest opis zdarzenia lidera drużyny piechoty, kiedy snajper IDF pomyłkowo zastrzelił palestyńską matkę i jej dwójkę dzieci. „Był tam dom z rodziną wewnątrz…. Umieściliśmy ich w pokoju. Później opuściliśmy dom i wszedł inny pluton, a po kilku dniach dostaliśmy rozkaz, aby uwolnić rodzinę. Zajęli pozycje na piętrze. Na dachu było stanowisko snajpera”, powiedział żołnierz.

„Dowódca plutonu pozwolił rodzinie wyjść i kazał im iść w prawo. Jedna matka z dwójką dzieci nie zrozumiała i poszli w lewo, ale zapomnieli powiedzieć snajperowi na dachu, że pozwolono im odejść i że to było w porządku i powinien powstrzymać ogień, a on… on zrobił to, co miał zrobić, wykonywał rozkazy”.

Zdaniem lidera zespołu: „Snajper zobaczył kobietę i dzieci, zbliżających się do niego, bliżej niż linie, których, jak powiedziano mu, nikt nie powinien przekroczyć. Zastrzelił ich od razu W każdym razie, tak się stało, że w końcu ich zabił.

„Nie sądzę, by czuł się źle, bo przecież, jeśli o niego chodzi, on wykonywał swoją pracę zgodnie z otrzymanymi rozkazami.  A ogólna atmosfera, z tego co zrozumiałem od większości mężczyzn, z którymi rozmawiałem … nie wiem jak to opisać …. Życie Palestyńczyków, powiedzmy, jest dużo, dużo, dużo mniej ważne niż życie naszych żołnierzy. Tak więc, jeśli chodzi o nich, mogą to uzasadniać w ten sposób”, powiedział.

Inny przywódca drużyny z tej samej brygady opowiedział o incydencie, gdy dowódca kompanii rozkazał, by zastrzelić Palestynkę w podeszłym wieku; szła drogą około 100 metrów od domu zarekwirowanego przez kompanię.

Lider drużyny powiedział, że sprzeczał się z dowódcą o liberalnych zasadach zaangażowania, które pozwalały opróżniać domy, strzelać bez wcześniejszego ostrzeżenia do mieszkańców. Po zmianie rozkazów, żołnierze lidera drużyny skarżyli się, że „powinniśmy zabić wszystkich tam [w centrum Gazy]. Każdy z nich jest terrorystą”.

Dowódca drużyny powiedział: „Od oficerów nie dostajesz wrażenia, że jest w tym jakaś logika, ale oni nic nie mówią. Pisanie „śmierć Arabom” na ścianach, robienie rodzinnych zdjęć i plucie na nie, tylko dlatego, że można to robić. Uważam, że to jest najważniejsze:… Żeby zrozumieć, jak bardzo IDF upadła w dziedzinie etyki, tak naprawdę. To będę najbardziej pamiętał”.

Źródło: roytov.com

Tłumaczenie: Ola Gordon
Za:
stopsyjonizmowi.wordpress.com

Advertisements
TrackBack URI

Stwórz darmową stronę albo bloga na WordPress.com.

%d bloggers like this: