Wolna Palestyna

12/08/2010

Bezdomni Beduini walczą z Izraelem

Filed under: Uncategorized — Wolna Palestyna @ 20:13

Trwa przepychanka pomiędzy izraelskimi organami bezpieczeństwa i setkami Palestyńczyków, którzy stali się bezdomni po zburzeniu dwóch palestyńskich wiosek.

W ciągu ostatnich kilku tygodni miały miejsce starcia wypędzonych Palestyńczyków, próbujących odbudować swoje wioski, z tysiącami uzbrojonych po zęby izraelskich policjantów i żołnierzy, wspomaganych przez helikoptery i spychacze.

Al-Araqib, wieś Beduinów na pustyni Negev, została zniszczona w końcu lipca, w niespodziewanym ataku nad ranem, aby przygotować grunty pod las dla Izraelskiego Funduszu Narodowego. Wyburzenie wsi zostało przeprowadzone pomimo czekającego na rozstrzygnięcie odwołania się mieszkańców do Sądu Regionalnego w Beer Shiva.

Setki Palestyńczyków, wśród których jest co najmniej 200 dzieci zostało bez dachu nad głową. Izraelczycy zniszczyli ponad 45 domostw, zagród dla zwierząt, zrównali z ziemią sady drzew owocowych i świętojańskich (karob) oraz wyrwali z korzeniami około 800 drzew oliwnych. Podczas protestu został ranny, między innymi, arabski poseł do izraelskiego Knessetu (parlamentu).

Zniszczenie wsi nastąpiło 2 dni potem, jak Premier Izraela, Benjamin Netanyahu na naradzie rządowej ostrzegał przed „groźbą” utraty większości przez Żydów mieszkających w regionie Negev. Beduini stanowią tam 25% ludności, mimo że posiadają zaledwie 2% ziemi.

Zgodnie z komunikatem medialnym wydanym przez Human Rights Watch (HRW), Izrael od 1970 roku zburzył tysiące domostw negewskich Beduinów, w tym ponad 200 po roku 2000. [Izraelski, przyp. tłum.] Urząd Administrowania Ziemią zaczął w 2002 roku opryskiwać plony Beduinów herbicydami, by zmusić ich do opuszczenia ziemi. Praktyka ta została uznana za nielegalną przez Sąd Najwyższy w 2007.

HRW twierdzi, że tysiące Beduinów wypędzono po utworzeniu Izraela w 1948 roku. W latach 50-tych i 60-tych Izrael uchwalił prawa pozwalające rządowi na przejęcie rozległych obszarów dystryktu Negev, a będących uprzednio własnością, lub użytkowanych przez Beduinów. Izraelskie organy planowania całkowicie pominęły wsie beduińskie, gdy tworzyły pierwszy plan zagospodarowania w późnych latach 60-tych.

Negev Coexistance Forum [Negewskie Forum Koegzystencji], organizacja broniąca praw Beduinów, wydała oświadczenie, że wieś Al-Araqib istniała przed utworzeniem Izraela w 1948 i że jej mieszkańcy wrócili tam po wypędzeniu ich przez Izrael w 1951.

Dziesiątki tysięcy Beduinów mieszka na południu we wsiach nie uznawanych oficjalnie przez izraelską administrację, która uważa je za „nielegalne” i odmawia podłączenia ich do podstawowej infrastruktury [woda, elektryczność].

Równocześnie władze Izraela przeznaczają znaczne obszary i wysokie subwencje dla izraelskich Żydów, by zachęcić ich do zakładania ferm na tych terenach. Jak twierdzi izraelska organizacja obrony praw człowieka Adalah, wszystkie takie fermy były natychmiast podłączane do sieci elektrycznej i wodociągowej, mimo braku wymaganych w takich przypadkach oficjalnie zatwierdzonych planów. Wszystkie takie gospodarstwa zostały hurtem zalegalizowane miesiąc temu.

Noga Malkin z HRM powiedziała dziennikarzom Interpress Service: „To jasne, że ta akcja izraelskiego rządu jest umotywowaną politycznie i systematyczną dyskryminacją. Mamy tu bowiem liczną grupę izraelskich Arabów, którzy chcą być obywatelami Izraela, a tak są traktowani. Wydaje się, że rząd Izraela chce sobie strzelić samobójczego gola, i że to się źle skończy”.

Kolejne starcia miały miejsce tydzień temu, gdy izraelskie siły bezpieczeństwa zburzyły tymczasowe struktury i rozpędziły mieszkańców Al-Araqib, gdy ci próbowali odbudować wieś.

Tymczasem za „Zieloną Linią”, uznaną przez prawo międzynarodowe za granicę pomiędzy Izraelem a okupowanym przez niego Zachodnim Brzegiem, wielu Palestyńczyków zostało ostatnio pozbawionych dachu nad głowa. Władze Izraela naznaczyły tereny istniejącej od dziesięcioleci na północy Zachodniego Brzegu wsi Farasiya jako zamkniętą strefę wojskową i wieś zburzyły.

W ostatnią sobotę mieszkańcy Farasiya, wspomagani przez izraelskich i międzynarodowych sympatyków, próbowali po raz trzeci odbudować wieś.

Farasiya leży w Strefie C Zachodniego Brzegu, która jest obecnie pod pełną kontrolą Izraela. Zgodnie z umową z Oslo, z 1993 roku, strefa ta obejmująca ok. 60% tego terytorium miała być stopniowo przekazywana Autonomii Palestyńskiej.

Zamiast tego Izrael wciąż rozbudowywał istniejące i zakładał nowe żydowskie osiedla i wywłaszczał Palestyńczyków z ich ziemi, wbrew prawu międzynarodowemu i rezolucjom ONZ. Wieś Farasiya leży w pobliżu 5 nielegalnych osiedli żydowskich.

W połowie lipca Izraelska Administracja Cywilna kontrolująca rozległe obszary Zachodniego Brzegu zburzyła 55 budowli, w tym obory/stodoły i inne rolnicze budynki gospodarcze. Biuro Koordynacji Spraw Humanitarnych ONZ (OCHA) ocenia, że ponad 100 budowli w dolinie Jordanu zostało zniszczonych przez Izrael tylko w ciągu ostatniego miesiąca: „Fala burzenia rodzi obawy, że władze Izraela mogą jeszcze bardziej nasilić ten proceder. Izraelscy funkcjonariusze wręczyli miejscowej ludności ponad 3000 nakazów wyburzenia, ale nie zostały one jeszcze wyegzekwowane”.

Mieszkańcy obu wspomnianych wsi i ich sympatycy przysięgli powrócić i dalej próbować odbudować swe domy, mimo że władze Izraela ostrzegły ich, że na to nie pozwolą. Malkin powiedziała Interpress Service: „Ujawnione ostatnio plany rządu i poziom użytej przez niego przemocy wskazują na dłuższe i gorsze starcia w niedalekiej przyszłości”.

Autor: Mel Frykberg
Tłumaczenie: von und zu
Źródło oryginalne: AntiWar.com

Za: wolnemedia.net

Advertisements
TrackBack URI

Stwórz darmową stronę albo bloga na WordPress.com.

%d bloggers like this: